Przyczyny wypraw krzyżowych
I Prośba cesarza bizantyjskiego Aleksego o pomoc do rycerstwa zachodnioeuropejskiego i papieża w walce z Turkami Seldżuckimi, którzy zagrażali cesarstwu. Aleksy argumentował swoją prośbę postępowaniem Turków wobec ludności chrześcijańskiej: nietolerancyjna polityka Seldżuków i represje wobec pielgrzymów chrześcijańskich odwiedzających Ziemię Świętą. Szczytem polityki antychrześcijańskie było zniszczeni Grobu Pańskiego z rozkazu sułtana Hakima. Budziło to oburzenie i wrogie nastroje wśród chrześcijan, co było umiejętnie podbrudzane i przedstawiane przez propagandę kościelną. Wielu ludzi, czy bogatych czy biednych, szczerze wierzyło w idee opanowania ziemi na której narodził się Chrystus i znalezienia na niej swojego osobistego, duchowego raju. Tendencje te wzmacniane były przez wzrost religijności wynikającej z reformy moralnej Kościoła.
II Liczenie na zjednoczenie wschodnich i zachodnich chrześcijan, których drogi rozeszły się w 1054 r. Widziano także możliwość uzależnienia, słabego wówczas, państwa bizantyjskiego od Zachodu.
III Wyprawy krzyżowe wzmacniały autorytet papieża wobec cesarza niemieckiego z którym Rzym była w konflikcie. Powszechny, ponadpaństwowy, ruch krucjatowy, miał wzmocnić szacunek wobec Rzymu.
IV Przeludnieni zachodniej Europy i rozbicie feudalne, zmuszało feudałów do szukania nowych ziem. W Europie toczono wówczas mniej wojen feudalnych przez co nastąpił wzrost liczebny rycerstwa. Wielu możnych, szczególnie jeżeli było niem pierworodnymi dziećmi, nie mogło liczyć na odziedziczenie majątku po ojcu (zasada majoratu, szczególnie we widoczna we Francji). Nowe ziemie dawały szansę na zdobycie własnego majątku. Także chłopi, coraz bardziej zależni od feudów, poszukiwali lepszego życia.
V Biedni rycerze i chłopi, dążyli do wzbogacenia się w bogatych krainach Wschodu (o czym krążyły różne, bajeczne opowieści o skarbach wschodu, pięknych miastach i pełnych egzotycznych wyrobów bazarach), jednocześnie zbawiając swoje dusze. Opowieści o bogactwach wschodu, przynoszone do Europy przez pielgrzymów i kupców, podsycały chęć zdobycia ułamka tych bogactw.
V Zagrożenie dla handlu europejskiego. Turcy Seldżuccy wprowadzili wysokie opłaty na kupców. Szczególnie zagrożeni poczuły się zagrożone miasta włoskie.