Skutki wielkich odkryć geograficznych
POLITYCZNE
I Główne wyprawy morskie przedsięwzięte zostały przez państwa Półwyspu Iberyjskiego, dzięki czemu powstają imperia morskie Hiszpanii i Portugalii. Państwa te dzielą między siebie nowo odkryte terytoria na dwie strefy (bulla papieża Aleksandra VI, 1493 r). nowo odkryty Świat, został podzielony linią demarkacyjną biegnącą z północy na południe, 2053 kilometry na zachód od Wysp Zielonego Przylądka. Tereny na wschód od tej linii (plus Brazylia) stały się Portugalską strefa wpływów. Ziemie i morza na zachód – terenami ekspansji hiszpańskiej. Układ portugalsko-hiszpański w Saragossie, (1529 r) przypieczętował ostatecznie ten podział: Portugalia zgodziła się na uznanie Ameryki za wyłączaną strefę wpływów Hiszpanii (oprócz Bazyli), natomiast tereny Afryki i Azji pozostały strefa wpływów portugalskich. W konsekwencji pozycja międzynarodowa obydwu tych krajów ogromnie wzrasta. Inne kraje – Anglia, Francja i Niderlandy – również podejmowały wyprawy odkrywczo – kolonizacyjne, ale na znacznie mniejsza skalę (dalsze lata przyniosły zintensyfikowanie działalności tych państw). Głównym terenem zainteresowań tych krajów stała się Ameryka Północna.
II Upadek dawnych potęg handlowych – miast włoskich, które od czasu krucjat zdominowały handel śródziemnomorski.
III Upadek cywilizacji i państw indiańskich – Azteków i Inków.
SPOŁECZNO-KULTUROWE
IV Migracje ludności z Europy, czego skutkiem było pojawienie się i rozwój kolonializmu w Ameryce Południowej. W Nowym Świecie pojawiają się nowe miasta, będące centami administracji, handlu i kultury.
V Chrystianizacja Ameryki Środkowej i Południowej.
VI Zmian mentalności Europejczyków i ich koncepcji pojmowania świata. Zdobycie prze nich świadomości wielkości Ziemi, różnorodności ludów i kultur.
VII Rozrój kartografii i nauki (potwierdzenie faktu, że Ziemia jest okrągła).
VIII Zniszczenie cywilizacji i charakteru życia Azteków, Inków (a także Murzynów w Afryce) połączone z fizycznym unicestwieniem dużej części tubylczej ludności (wojny, głód, niewolnicza praca dla nowych panów, nieznane choroby przyniesione prze białego człowieka, na które organizmy Indian nie były odporne).
IX Rozwój niewolnica, zarówno miejscowego (zniewolenie niektórych tubylców przez białych zdobywców) jak i napływowego (przewożenie Murzynów z Afryki do pracy w Ameryce na zakładanych tam wielkich plantacjach i kopalniach).
GOSPODARCZE
X Środek ciężkości handlu przeniósł się z Morza Śródziemnego w kierunku Oceanu Atlantyckiego i dalej. Doprowadziło to do upadku znaczenia dotychczasowych (śródziemnomorskich) dróg do Indii . W konsekwencji doszło to do zaniku handlu lewantyńskiego i upadku starych morskich potęg handlowych, które obsługiwały śródziemnomorskie drogi morskie – miast włoskich. Czas świetności (od okresu wypraw krzyżowych na których włoskie miasta ogromie się wzbogaciły) Geniu i Wenecji zaczął przemijać.
XI Duży napływ złota i srebra do Europy. Wywołało to ogromy wzrost cen żywności (trzy, czterokrotnie) przy niewielkim wzroście cen produktów pochodzenia rzemieślniczego.
XII Dualizm w rozwoju gospodarczym Europy – dwie oddzielne drogi rozwoju Europy. Na zachodzie postępował rozwój handlu i rzemiosła, połączony w rozwojem miast. Na Wchodzie (od linii rzeki Łaby) gospodarka nastawiona jest głównie na produkcję i dostarczanie żywności oraz surowców. W konsekwencji Odkryć i dualizmu nastąpił rozwój miast, szczególnie portowych i handlowych na Półwyspie Iberyjskim (jak Sewilla, Kadyks) oraz Anglii, Francji i Niderlandach do których przybywała i osiedlała się ludność wiejska szukająca zarobku w handlu i rzemiośle. W niektórych regionach nastąpił proces wyludnienia wsi. Bardziej opłacane okazało się sprowadzanie żywności (z Europy Środkowo-Wschodniej) niż jej produkowanie na Zachodzie.
INNE
XIII Rozwój piractwa na morzach i oceanach. Piratami byli zbuntowani marynarze, który przejmowali okręty na których dotychczas służyli. Ich łupem były przeze wszystkim dostawy drogich kruszców płynące z Nowego Świata do Europy. Część piratów działa również jako korsarze, pod egidą jakiegoś państwa (na Francji czy Anglii). W zamian za korzystanie z portów i protekcję, korsarze dzielili się łupem ze skarbem królewskim.